رییس اداره حیات وحش اداره کل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی از کاهش جمعیت میش مرغ در زیستگاه‌های استان خبرداد.

به گزارش هه وال موکریان، امید یوسفی رییس اداره حیات وحش اداره کل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی در گفت وگو با خبرنگاران، با بیان اینکه بنا به اطلاعات باقی مانده از سال‌های گذشته جمعیت میش مرغ در زیستگاه‌های استان بسیار زیاد بوده است که حکایت از وجود گله‌های ۲۰۰ تا ۳۰۰ قطعه‌ای است، گفت: با افزایش جمعیت منطقه، شکار‌های وحشیانه و تجاوز به زیستگاه این پرنده در دشت‌های مختلف باعث کاهش جمعیت این پرنده شده است.

یوسفی با بیان اینکه این پرنده از جمله پرندگان خشکی زی بوده که زیستگاه اصلی آن دشت‌های باز (غالباً بدون درخت) و استپ‌های  مرتعی است، گفت:، اما از گذشته‌های دور به دلیل تجاوز انسان به زیستگاه اصلی و طبیعی میش مرغ (تبدیل اراضی مرتعی به اراضی کشاورزی) و نوع رژیم غذایی این پرنده که بیشتر دانه‌های گیاهی و گیاهان سبز است،  در مزارع و کشتزار‌ها بخصوص اراضی کشاورزی گندم، جو، نخود و یونجه زار‌ها تخم گذاری، جوجه آوری، تغذیه، استراحت و زمستان گذرانی می‌کند.

وی بابیان اینکه این پرنده در فصل بهار تخمگذاری می‌کند و در هر دوره ۲ تا ۳ تخم می‌گذارد، ادامه داد: آنچه به فراوانی در زیستگاه‌های استان مشاهده شده است انتخاب مکان لانه توسط میش مرغ مادر است. میش مرغ معمولاً لانه خود را در داخل مزارع گندم و نزدیک مزارع نخود انتخاب می‌کند تا جوجه‌ها به راحتی بتوانند جهت تغذیه به مزارع نخود دسترسی داشته و در مواقع احساس خطر خود را به داخل مزارع گندم جهت استتار برسانند. این پرنده عمدتا ساکت بوده و صدای عمق دار و خفه‌ای دارد. در ایران بصورت بومی دیده می‌شود.

رییس اداره حیات وحش اداره کل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی در خصوص مشخصات این گونه گفت: این پرنده دارای گردن و پا‌های کشیده بال‌ها و منقار پهن و پر‌های رنگارنگ است طول بدن آن  در نر‌ها به یک متر و وزنش به ۱۵ کیلوگرم می‌رسد میش‌مرغ پا‌های قوی و بلندی دارد که به سه انگشت ختم می‌شود که به سنگین وزن‌ترین پرنده قادر به پرواز در دنیا معروف است.

یوسفی بااشاره به مناطقی از استان که در آن میش مرغ زیست داشته و یا در حال حاضر در آن زیست می‌کند،  اظهار کرد: دشت سوتاو و حمامیان، دشت ینگجه _آلبلاغ، دشت سه کانیان، دشت باجوند _ آزاد، دشت فسندوز، جلگه دریاچه ارومیه در دشت‌های خانشان، انگنه، مرگنلر در شمال غرب کوه زنبیل و بخش خلیفان در جنوب مهاباد میتوان اشاره کرد.

وی خاطر نشان کرد: در حال حاضر حوزه شهرستان بوکان به گواهی آمار یکی از زیستگاه‌های اصلی و شاید تنها زیستگاه زاد آور باقی مانده پرنده نادر میش مرغ در غرب کشور است، بطوریکه تخم گذاری و جوجه آوری این پرندگان در زیستگاه‌های حومه شهر بوکان صورت گرفته و در کلیه ایام سال در زیستگاه‌های شهرستان بوکان مشاهده می‌شوند.

رییس اداره حیات وحش اداره کل حفاظت محیط زیست استان ادامه داد: حوزه شهرستان بوکان بواسطه شرایط مساعد اقلیمی، زراعی، اکولوژیکی و حتی وجود امنیت کافی از حیث تهدید شکارچیان و سایر پارامتر‌های دارای اهمیت بوده و همواره بعنوان یکی از قطب‌های زیستگاهی میش مرغ مطرح بوده است؛ و در حال حاضر تنها زیستگاه جوجه آوری در کشور است.

وی بااشاره به علل کاهش و تهدید جمعیت میش مرغ در زیستگاه‌های استان گفت: زیستگاه طبیعی میش مرغ شامل تپه‌های کم ارتفاع و دشت‌های باز مرتعی بدون درخت و یا کم درخت به مزارع کشاورزی بخصوص به اراضی دیم تبدیل شده است. این عامل پرنده را ناچار کرده بعضی از این اراضی کشاورزی را که بیشتر مزارع گندم، نخود، جو و محصولات مشابه می‌باشد به عنوان زیستگاه انتخاب نماید که به دلایل مختلف از جمله کاشت، داشت و برداشت همیشه این پرنده در استرس و در تهدید است. همچنین چرای بی رویه دام اهلی و کاهش مطلوبیت دو عامل امنیت و غذا با کاهش شدید جمعیت میش مرغ مواجه شده است.

یوسفی در ادامه با بیان اینکه بدلیل خشکسالی، گندم زار‌ها و دیگر مزارع  که محل  تخم گذاری  و تغذیه این پرنده بود، خشک شده و یا به دلیل اینکه ارتفاع رویشی این گیاهان به دلیل کم آبی کم بوده است باعث شده میش مرغ ماده قادر به انتخاب محل لانه سازی و استتار نباشد،  افزود: محل جوجه آوری این پرنده در گندم زار‌ها بوده، لذا مالکین مزارع بسته به نیاز محصولات در داخل اراضی تردد می‌نمایند که این موضوع اولاً باعث رم و فرار  میش مرغ‌ها از لانه می‌شود و دوماً بعضی از افراد آگاهانه و یا ناآگاهانه اقدام به جمع آوری تخم‌ها و یا جوجه‌ها می‌کنند.

این مسئول تبدیل کشاورزی سنتی به صنعتی و تبدیل زمین‌های کشت دیم به زمین‌های آبی با استفاده از حفر چاه‌های عمیق و یا ایجاد شبکه‌های آبیاری در این دشت‌ها را از عواملی که منجر به تغییرات زیستگاه شده و می‌شود دانست و تصریح کرد:  استفاده از سموم دفع آفات نباتی، این موضوع اثرات مستقیم و غیر مستقیم بر میش مرغ داشته است. اثرات مستقیم آن مربوط به همزمانی سمپاشی با خارج شدن جوجه‌ها از تخم و طی مراحل رشد اولیه می‌باشد که مستقیماً به دلیل تاثیر سموم شیمیایی از بین می‌روند. اما اثرات غیر مستقیم مربوط به از بین رفتن حشرات مفید بوده که مورد تغذیه جوجه میش مرغ و یا والدین واقع می‌شود که در این صورت جوجه‌ها به ناچار به مناطق دیگری جهت تغذیه روی می‌آورند.

یوسفی ادامه داد: احداث پرورش ماهی گرم آبی فسندوز در ۲۰۰۰ هکتار از اراضی روستای فسندور و از بین رفتن یکی از مهمترین مناطق زمستان گذرانی،   وجود شکارچیان طبیعی از قبیل گرگ، روباه و پرندگان شکاری، بهم زدن آرامش میش مرغ مادر بواسطه جمع آوری گیاهان وحشی خوراکی از قبیل کنگر، شنگ توسط افراد محلی که دقیقاً متقارن با زمان انتخاب لانه، تخم گذاری و خوابیدن بر روی تخم‌ها و یا روز‌های اول خارج شدن جوجه‌ها از تخم است، ازبین رفتن جوجه‌ها بخاطر استفاده از ماشین آلات (کمپاین) در برداشت محصول گندم برخی دیگر از علل ازبین رفتن این پرنده است.

رییس اداره حیات وحش اداره کل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی بااشاره به آمار این پرنده در استان طی سنوات گذشته خاطر نشان کرد:بیشترین تعداد این پرنده طی سال ۸۷، ۳۵ بال برآورد شده است، ولی در طی سال‌های اخیر بر آورد می‌شود جمعیت آن بین ۲۵ تا ۳۰ بال باشد. همچنین در دیماه ۹۸ یک گله ۱۹ تایی از آن مشاهده شده است.

وی بااشاره به اقدامات انجام شده برای حفاظت این گونه در زیستگاه‌های استان گفت: خرید اراضی هسته مرکزی، خرید محصول کشاورزی قبل از برداشت، تجهیز و راه اندازی مرکز تحقیقات میش مرغ، هرید تجهیزات تکثیر و پرورش میش مرغ در اسارت، احداث ۵ دکل پرنده نگری و خرید تجهیزات رادیو تله متری بخشی از اقدامات برای حفاظت میش مرغ است.

انتهای پیام/

اروميه – اشنويه – بوکان – پلدشت – پيرانشهر – تکاب – چالدران – چايپاره – خوي – سر دشت – سلماس – شاهين دژ – شوط – ماکو – مهاباد – مياندوآب – نقده – بانه – بيجار – دهگلان – ديواندره – سروآباد – سقز – سنندج – قروه – کامياران – مريوان – سردشت – استان آذربایجان غربی – استان کردستان – استان ایلام – استان کرمانشاه – اسلام آباد غرب – پاوه – ثلاث باباجانی – جوانرود – دالاهو – روانسر – سر پل ذهاب – سنقر – شهرستان صحنه – قصر شیرین – کرمانشاه – کنگاور – گیلانغرب – هرسین – شهرستان آبدانان – ایلام – شهرستان ایوان – شهرستان بدره – شهرستان چرداول – شهرستان دره شهر – شهرستان دهلران – شهرستان سیروان – شهرستان ملکشاهی – شهرستان مهران – استان تهران – شهر خلیفان – شهر سیلوانه – شهر سیمینه – استان آذربایجان شرقی – استان اصفهان – استان قم – استان یزد – استان همدان – استان هرمزگان – استان مرکزی – استان مازندران – استان لرستان – استان گیلان – استان گلستان –  استان کرمان – استان قم – استان قزوین – استان فارس – استان سمنان – استان زنجان – استان بوشهر – استان تهران – استان البرز – استان خراسان جنوبی – استان خراسان رضوی – استان خراسان شمالی – استان اردبیل – استان ایلام – شهرستان اسلامشهر – شهرستان پاکدشت – شهرستان پیشوا – شهرستان تهران – شهرستان دماوند – شهرستان رباط کریم – شهرستان ری – شهرستان شمیرانات – شهرستان شهریار – شهرستان فیروز کوه – شهرستان قدس – شهرستان قرچک – شهرستان ملارد – شهرستان ورامین – شهر شویشه – استان کهگیلویه و بویراحمد – مشهد – کرج – شیراز – تبریز – اهواز – رشت – زاهدان – ساری – دزفول – اراک – گرگان – بابل – آمل – بروجرد – آبادان – بجنورد – دلبران – شهرستان میانه – شهرستان سراب – مرند – بستان آباد – بناب – جلفا – شهرستان میانه – ورزقان – هشترود – ملکان – مراغه – عجب شیر – شبستر – آذرشهر – اسکو – محمد یار – چهاربرج – کاشان – نیشابور